شاید از خودتان بپرسید که چرا در مورد حوادث و رویدادها بسیار نگران و آسیب پذیر هستید و از قبول مسئولیت به خاطر ترس از شکست طفره میروید و اگر اشتباهی مرتکب شوید خودتان را به شدت سرزنش میکنید و مدام از احساس شرم رنج میبرید.دیدگاه ما راجع به خود و دنیای پیرامون خود براساس نحوه تعاملی است که با مادر خود در سالهای اولیه زندگی خود داشتهایم و چگونگی مراقبت مادر از ما در برابر آسیبها و بیماریها در ایجاد احساس امنیت نقش حیاتی داشته است، به گونهای که نحوه همدلی و پاسخدهی مادر به خواستهها و نیازهای ما، تعیین کننده میزان احساس ارزشمندی مان است.با توجه به اینکه مادر پایه و اساس نحوه رشد و تعامل ما با جهان پیرامون است و اگر کیفیت رابطه مادر و فرزند با سوء استفادههای جسمی، کلامی و هیجانی; آسیب ببیند، کودک نسبت به اضطراب، افسردگی، احساس بی ارزشی و نفرت نسبت به خود به شدت آسیب پذیر است.

مادران خود شیفته به جای اینکه از فرزند خود در برابر خطرات و اضطرابها مراقبت کنند، خود منبعی برای ایجاد تردید، اضطراب و احساس بی ارزشی هستند که باعث میشوند فرزندان برای جلب اعتماد، توجه، امنیت و عشق، به مادر خود که متاسفانه منبع ایجاد همین احساس ناامنی هستند وابستگی شدیدی پیدا میکنند

مادران خودشیفته به روشهای زیر باعث آسیب به فرزندان خود میشوند:

۱. بی اعتبار دانستن احساسات فرزندان خود: مادران خودشیفته با صحبتها و رفتارهای شان به احساسات شما لطمه وارد میکنند، بدین صورت که حتی اگر از رفتار آنها دلخور شوید، نه تنها با شما همدلی نمیکنند بلکه برعکس به شما برچسب آدم حساس و زود رنج میزنند و حتی ممکن است شما را با دیگران مقایسه کنند که دیگران از رفتار مشابه رفتار آنها ناراحت نمیشوند و این مشکل شماست که از رفتار مادرتان دلخور شدهاید و حتی اگر دیگران از شما تعریف کنند، مادرتان این تعریف را بیهوده تلقی میکند و شما را لایق چنین تعریفی نمیداند و این باعث میشود برای هیجانات خود ارزشی قائل نشوید و به درستی نوع هیجاناتی که تجربه میکنید شک کنید که همین امر باعث افزایش تردیدهای شما در تصمیم گیری میشود

۲. ایراد گرفتن بیش از حد از: مادران خودشیفته تلاشها و دست آوردهای فرزندان خود را نادیده میگیرند و مدام با ایراد گرفتن، احساس شرم را در فرزندان خود ایجاد میکنند و فرصت اسقلال طلبی و اعتماد به نفس کافی را از فرزندان خود سلب میکنند

۳.ایجاد رقابت بین فرزندان: مادران خودشیفته بین فرزندان خود و به ویژه در بین دختران خود رقابت راه میاندازند و آنها را با هم مقایسه میکنند و به این طریق باعث ایجاد خشم در بین فرزندان میشوند. به عنوان مثال وضعیت ظاهری، نحوه رفتار و میزان پیشرفت آنها را مدام با دیگر فرزندان و حتی دیگران مقایسه میکنند و ایراد میگیرند

۴.خودشان را عاری از اشتباه میدانند: مادران خودشفته معمولاً در انکار اشتباهات خود استاد هستند و البته از دیدگاه دیگران هم مادرانی موفق و دلسوز به نظر میرسند چون سعی میکنند در اکثر کارهای فرزندان حضور داشته باشند و حتی در اکثر کارها داوطلب میشوند، البته با این نیت که شرایط را تحت کنترل داشته باشند، به همین خاطر بر خلاف احساسی که شما به عنوان فرزند نسبت به مادر خودشیفته دارید و به شدت نسبت به او خشمگین هستید اما از دیدگاه دیگران به عنوان یک مادر شایسته شناخته میشود

۵.اجبار فرزندان برای پیشرفت بیشتر: مادران خودشیفته شما را مجبور میکنند برای پیشرفت بسیار تلاش کنید و حتی انتظار دارند که شما آرزوهای برآورده نشده آنها را برآورده کنید اما علی رغم اینکه به هیچ میزان از پیشرفت شما راضی نیست حتی در مسیر پیشرفت شما را تنها میگذارند و از آنجایی که واکنشهای هیجانی آنها وابسته به حالات درونی آنهاست نه تنها میزان تلاش شما را نادیده میگیرد بلکه شما را به خاطر عملکردی که داشتهاید سرزنش میکند. در حقیقت تلاش برای پیشرفت در حضور مادر خودشیفته مثل راه رفتن روی پوسته تخم مرغ میباشد همان قدر شکننده و اضطراب آور است.

۶. حد و مرزی برای فرزندان خود قائل نیستند: مادران خودشیفته برای مرزهای شخصی دیگران ارزشی قائل نیستند و برای آنها بدون در نظر گرفتن شرایط آنها تصمیم میگیرند، مثلاً از خرید لباس گرفته تا انتخاب رشته تحصیلی، شغل و انتخاب همسر، خودشان را صاحب اختیار میدانند و معتقد هستند که صلاح فرزندان را بهتر از خود آنها میدانند.